Making of MYO: Deel 2 "Niemand kan alles weten"

03/05/2022

Het is begin mei en nu is het skiseizoen hier in Åre officieel voorbij.

Vorige week werd het plotseling prachtig weer en als dat gebeurt is er maar één ding te doen: GENIETEN! Dus gingen we op lange tocht rond de Jämtlanddriehoek, natuurlijk met wat garen in de rugzak zodat je onderweg wat foto's kon maken. Het is ontzettend fijn om in de voorjaarszon te zitten en je vingers iets te laten maken.

Verder voelde de afgelopen maand lang en een beetje onduidelijk. Heel veel dingen en vooral het overkoepelende plan waar we met MYO naartoe gaan zijn duidelijker geworden, maar tegelijkertijd hebben we onder andere geworsteld met technische problemen op een van de marketingplatforms die we gebruiken (die tot nu toe het belangrijkste voor ons was), wat natuurlijk onze verkoop heeft beïnvloed. Je kunt zo ontzettend gefrustreerd raken als dingen niet vooruitgaan zoals je gepland had, vooral wanneer het bedrijf nog in de opstartfase zit en elke cent telt.

Ik ben toch ontzettend dankbaar dat we iemand hebben gevonden die ervoor koos te investeren en ons financieel heeft gesteund en net zo in onze toekomst gelooft als wij. We kwamen elkaar hier in Åre tegen, totaal toevallig - en na een tijdje kennis maken voelde het goed voor ons om MYO samen verder te ontwikkelen. Maar hoe ging het de eerste keer dat we op zoek waren naar een investering? Dat moet eigenlijk hier in de blog verteld worden - want in het voorjaar van 2021 deed ik mee aan het seizoen van SVT's programma "Draknästet".

Hoe presenteer je je bedrijf aan investeerders?

Het is best interessant hoe mensen verschillend reageren in situaties waarin ze in het onbekende worden gegooid. De opname van Draknästet was in februari 2021 en ongeveer drie weken daarvoor kreeg ik een telefoontje van het productieteam; ze hadden een tip gekregen over MYO en vroegen of ik mee wilde doen en pitchen in het programma. Ik had nooit eens gedacht aan het presenteren van een halfafgewerkt bedrijfsconcept aan investeerders voor de hele Zweedse tv-kijkers, maar toen de vraag eenmaal kwam, voelde het alsof ik echt geen keuze had. Zo'n kans missen voelde volstrekt ondenkbaar. Ik zei meteen ja en stuurde een korte filmpresentatie in, om een paar weken later naar Stockholm te gaan - en daartussenin een case van MYO te creëren die interessant zou zijn voor de investeerders in de jury. 

Ik was eerder in contact geweest met de lokale incubator (een bedrijfsontwikkelingsprogramma) hier in Åre en hoewel MYO nog niet officieel was toegelaten tot hun programma, kreeg ik hulp van de incubatorconsultants bij het samenstellen van mijn pitch. Ik had twee weken om alles voor te bereiden, oftewel een verstandige toekomstplan en budget te bedenken, maar slechts vier producten die daadwerkelijk klaar waren om te verkopen. De gevoelens die opkwamen en weer verdwenen in deze periode waren een mix van hoop, angst, vertrouwen, wanhoop en alles daartussenin. Ik probeerde mezelf eraan te herinneren dat zelfs als dit niets zou worden, ik toch de kans had gegrepen. En dat zou ik nooit betreuren, ook al zou geen van de "draken" op dat moment in ons investeren. 

Ik herinner het me nog als de dag van gisteren toen Sofie, inmiddels onze mentor bij de incubator, langs mijn oude kantoor kwam en vragen stelde met termen die ik nog nooit had gehoord, en zaken aanhaalde waarvan ik gewoon niet had begrepen dat je daar al bij de start aan had moeten denken. Of je nu investeerders aantrekt of niet, je moet een businessplan en een duidelijke visie van je doelstelling hebben, en ook al was die er, ik had veel, VEEL meer onderbouwing nodig voordat case MYO klaar was om gepresenteerd te worden.

Enkele van de vragen die opkwamen waren; 

1. Wat is je dekkingsbijdrage voor de producten? 
2. Wat is specifiek / uniek aan MYO versus de concurrenten die al op de markt zijn? 
3. CAC (Customer Acquisition Cost), LTV (Lifetime Value) en RCR (Returning Customer Rate), hoe zien deze eruit? 
4. Wat denken jullie over 5 jaar om te zetten? In welke landen gaan jullie verkopen? Hoeveel medewerkers zullen jullie zijn? 

Hoe voelde het om de antwoorden niet te weten? Vervelend, natuurlijk. Ik stond op het punt flauw te vallen. Zelfs met alle hulp die ik kreeg, voelde het alsof ik achterliep met alles waar ik aan had moeten denken, wat best gênant was. Deze zaken waren natuurlijk belangrijk om te kunnen voorspellen en uit te rekenen om een realistisch beeld te schetsen van de waarde en toekomstige potentie van het bedrijf. 

Toen de eerste schok voorbij was, realiseerde ik me echter dat er veel goeds zat in dit proces. Eindelijk wat beter grip krijgen op je bedrijf was absoluut noodzakelijk voor de toekomst, en ook het kunnen berekenen van deze cijfers. Dus het was gewoon zaak om het aan te pakken. 

Durf groot te dromen - en onderbouw dat met cijfers 

Ook al heb ik dit proces nu doorlopen, ik heb geen gedetailleerd plan om te geven als het gaat om de pitch zelf of hoe je je case precies moet presenteren, maar als je op het onderwerp googelt, vind je heel wat goede tips. Over het algemeen gaat het erom het probleem dat het product / bedrijfsconcept moet oplossen duidelijk te beschrijven, de oplossing zelf, je passie te tonen en vervolgens met cijfers aan te tonen dat het businessmodel opschaalbaar is. 

Maar op basis daarvan kan ik misschien toch een paar basiszaken noemen die je vanaf het begin in gedachten moet houden als je overweegt extern kapitaal aan te trekken; 

1. Op welke manier is jouw idee of product uniek?
2. Wie is de klant - en op welke manier voldoe je aan hun behoeften? 
3. Welke sterke en zwakke punten hebben jullie in jullie businessmodel (Belangrijk om beide te identificeren)
4. Welke factoren kunnen de groei negatief beïnvloeden en wat kun je doen om deze te voorkomen? 
5. Welke stappen zijn belangrijk om "liever te vroeg dan te laat" te nemen, dat wil zeggen hoe laat je de potentiële investeerder zien dat je daadwerkelijk bepaalde stappen hebt gezet om de groei en schaalbaarheid van het bedrijf mogelijk te maken?
6. Kan je potentiële investeerder je met meer helpen dan alleen kapitaal? 

Voor mij was het aller moeilijkste om het over cijfers te durven hebben. De begrote omzet en het rendement over bijvoorbeeld 5 of 10 jaar moesten redelijk maar tegelijkertijd ambitieus zijn, en ik die nooit een bedrijf had gerund of met zulke prognoses had gewerkt, had geen idee hoe de verwachte groei eruit zou kunnen zien. Het laatste wat ik wilde was iets zeggen waar ik niet achter kon staan of niet kon uitleggen.

"Lieber te hoog dan te laag" dacht ik toch, want deze cijfers zouden ook de basis vormen voor de waardering van het bedrijf en hoeveel ik bereid was te verkopen, in een heel vroeg stadium. Een deel van het bedrijf verkopen is altijd een afweging en net zo belangrijk als het binnenhalen van kapitaal is het daadwerkelijk binnenhalen van de juiste persoon als investeerder. Dus besloot ik mijn hoofd koel te houden en te staan voor de waardering en het plan dat ik besloot te presenteren.

"Je bent in het diepe van het zwembad gesprongen - en hebt leren zwemmen" 

Draknästet ging niet helemaal zoals ik had gehoopt en ik kreeg geen investering. Het belangrijke is echter niet wat er in de studio gebeurde; het belangrijke was wat er gebeurde in het proces onderweg daarheen, en kort daarna. 

In slechts een paar weken leerde ik wat het betekent om te pitchen en welke vragen je een antwoord moet kunnen geven, iets waar je normaal misschien wat meer tijd voor neemt om te leren. Ondertussen kreeg ik ook, dankzij de hulp van de incubator, contact met een paar verschillende bureaus die hielpen met de planning en waarvan ik tegelijkertijd veel leerde. Het voelen van hun steun en betrokkenheid, en ook hun geloof in ons businessidee, betekende alles - ook al slaagde ik er niet in om bij mijn eerste poging investering voor MYO te krijgen. 

En toen ik na de opname helemaal uitgeput was en een beetje verdrietig omdat de pitch niet beter was gegaan, zei Sofie iets belangrijks; "Maar bedenk dat je nu in het diepe van het zwembad bent gesprongen en hebt leren zwemmen. Alle andere pitches zullen makkelijk zijn vergeleken met deze!". Ze had natuurlijk gelijk - meestal leer je het meest wanneer je een grote uitdaging tegenkomt. 

Er was nog een persoon die haar waarde liet zien tijdens dit proces, en dat is Salli. We waren nog niet eens begonnen te praten over het daadwerkelijk samen bezitten van MYO, maar toen de opname voorbij was, realiseerde ik me hoeveel ik haar juist bij deze reis wilde hebben. Naast dat ze mijn goede vriendin is en een ongelooflijk fijne persoon, zag ik hoe we elkaar zouden aanvullen in het samen runnen van een bedrijf. 

Hoe zijn we samengegaan, en wat zijn nu de gedachten over de groei van MYO en het team dat dit gaat opbouwen? Daar wilde ik in de volgende blog over schrijven, dus houd het in de gaten! 

Droom groot! <3 

// Oona, de oprichter van MYO Make Your Own